Σε τούτο το βραχύ και δύσβατο μονοπάτι που
αποκαλούμε ζωή, συναντούμε ανθρώπους,
οι οποίοι, με το δικό τους μοναδικό τρόπο,
σημαδεύουν αλλά και σηματοδοτούν την ίδια
μας την ύπαρξη.
Οι άνθρωποι αυτοί διασταυρώνουν την πορεία
τους με τη δικιά μας :
Για κάποιο λόγο,
Για μιά περίοδο,
Για ολάκερη τη ζωή μας.
Όταν κάποτε βρεθεί στο δρόμο μας ένας άνθρωπος
για κάποιο λόγο, γίνεται συνήθως για να καλύψουμε
κάποια ανάγκη που έχουμε εκφράσει.
Ο λόγος για τον οποίο βρίσκεται εδώ είναι για να
μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε δυσκολίες που μας
βασανίζουν, να μας συμβουλέψει και να μας
παρέχει υποστήριξη σωματική, συναισθηματική
ή ακόμη και πνευματική. Μοιάζει σαν θεόσταλτο
δώρο και είναι το δίχως άλλο.
Είναι στο πλάι μας για το λόγο που τον χρειαζόμαστε.
Όταν η ανάγκη αυτή ικανοποιηθεί και χωρίς να
έχουμε κάνει κάτι άσχημο, σε χρόνο ανύποπτο,
το άτομο αυτό θα πει ή θα κάνει κάτι για να οδηγήσει
αυτή τη σχέση στο τέλος της. 'Αλλοτε πεθαίνει, άλλοτε
φεύγει μακριά. Σε κάποιες περιπτώσεις πάλι, μας
αναγκάζει να αντιδράσουμε και να προσπαθήσουμε
να απελευθερωθούμε απο αυτόν.
Αυτό που θα πρέπει να κατανοήσουμε είναι πως η
επιθυμία μας ολοκληρώθηκε, η ανάγκη καλύφθηκε
και η δουλειά του έχει έρθει σε πέρας.
Η προσευχή μας εισακούσθηκε και έχει φθάσει
η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά.
Σαν συναντήσουμε έναν άνθρωπο που έχει έρθει
στη ζωή μας για μια περίοδο, αυτό συμβαίνει
επειδή έχει έρθει η ώρα να μοιραστούμε,
να ωριμάσουμε ή να διδαχτούμε.
Βρίσκεται πλάι μας για να γνωρίσουμε την γαλήνη,
να μας κάνει να γελάσουμε ακόμη και να μας μάθει
κάτι που δεν τολμήσαμε ποτέ.
Συνήθως αυτό που έχει να μας προσφέρει είναι
απίστευτες στιγμές χαράς. Πιστέψτε το είναι αληθινό,
μα μόνο για μια περίοδο. Θα φύγει και εκείνος με τη
σειρά του σαν το έργο του ολοκληρωθεί.
Ο άνθρωπος που θα έρθει δίπλα μας για πάντα,
είναι για να μας δώσει μαθήματα ζωής, να μας
διδάξει όλα όσα χρειαζόμαστε για να χτίσουμε ένα
οικοδόμημα στέρεο με τόσο γερά θεμέλια που θα
αντέχει ακόμη και όταν εμείς δεν θα ζούμε πιά.
Εμείς θα πρέπει να αποδεχθούμε αυτό το μάθημα,
να αγαπήσουμε αυτό το άτομο και να εκμεταλευτούμε
τα όσα μάθαμε χρησιμοποιώντας τα σε κάθε σχέση και
κάθε στιγμή της ζωής μας....
Έιναι άνθρωποι τόσο ξεχωριστοί και τόσο σπάνιοι,
μα αφήνουν σημάδια για εμάς.
Όταν λοιπόν αναγνωρίσουμε τα σημάδια αυτά,
τότε θα ξέρουμε....
"It is said that love is blind
but friendship is clairvoyant"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αδελφή Ψυχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αδελφή Ψυχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 29 Μαΐου 2009
Τετάρτη 27 Μαΐου 2009
Αδελφή Ψυχή
"Περίεργο! Ακόμα έχω την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σου.
Αλλά εσύ έχεις ήδη φύγει.
Ίσως ποτέ να μην ήσουνα εδώ έτσι κι αλλιώς.
Δεν θα μάθεις ποτέ. Δεν θα το διαβάσεις ποτέ. Δεν έχει σημασία.
Μου άνοιξες το δρόμο, προκάλεσες το ξύπνημα, και για αυτό σε ευχαριστώ, όπου και να σαι…
Είμαι μόνη, σε ένα μέρος που μου προσφέρει ότι δεν μπορεί ο πολιτισμός, οι ανέσεις του, οι ευκολίες. Γύρω μου μόνο δένδρα, πέτρες, πεταλούδες και μια χελωνίτσα που προσπαθεί να αποφασίσει αν είναι ασφαλής κοντά μου ή όχι. Τώρα τη βλέπω να βγάζει δειλά δειλά το κεφαλάκι της από το καβούκι της και να προχωρά. Τα πουλιά συζητούν μεταξύ τους και δείχνουν να αγνοούν την ύπαρξή μου. Το ελαφρύ αεράκι, σπάει τη ζέστη του μεσημεριανού ήλιου και μοιάζει μουσική στα κουρασμένα μου αυτιά. Στο βάθος η θάλασσα, ήρεμη, γαλήνια, με το μοναδικό γαλάζιο χρώμα της και κάτι φαινομενικά ερημικά νησάκια που διακοσμούν επιβλητικά το πέλαγος.
Δεν είμαι τελικά μόνη. Εδώ αισθάνομαι ότι έρχομαι σε επαφή με ένα ολόκληρο κόσμο γύρω μου και ένα ολόκληρο κόσμο μέσα μου, με δυνάμεις που σταθερά με στηρίζουν και με καθοδηγούν, έστω και αν εγώ δεν το συνειδητοποιώ πάντα μέσα στη τρέλα της καθημερινότητας. Είμαι εγώ, συνδεδεμένη με την ανώτερη φύση μου, με την πηγή της ύπαρξης μου, σε μια αρμονική συνύπαρξη με όλα. Όχι, δεν είμαι μόνη, αυτό το ανακάλυψα, το βίωσα, πριν από πολλά χρόνια.
Ταυτόχρονα ξέρω, το νιώθω μέσα μου, ότι κάπου εκεί έξω υπάρχεις ΕΣΥ! Όχι για να μου γεμίσεις κάποιο κενό γιατί δεν υπάρχει. Ούτε για να σε χρησιμοποιήσω σαν δεκανίκι γιατί τα καταφέρνω μια χαρά. Δεν θέλω να μου λύσεις κάποιο αίνιγμα του εαυτού μου γιατί και αυτά που είναι άλυτα ακόμα, περιμένουν απλά το σωστό χρόνο και τις ανάλογες συγκυρίες, για να τα δω και θα βρω την απάντηση μόνη μου.
Όχι! Μαζί σου θα ήθελα να κάνω άλλα πράγματα που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα.
- Θέλω να μοιράζομαι όλα αυτά και άλλα πολλά μαζί σου. Θέλω να συμμετέχεις στην ολοκλήρωση και στη χαρά που ξεχειλίζει από μέσα μου γιατί είναι όμορφα να ζεις.
- Θέλω να μπορώ να ανοίγομαι, να σου δείχνω πλευρές του εαυτού μου χωρίς να φοβάμαι.
- Θέλω να μπορείς να δεις όλα όσα έχω μέσα μου, καλά και κακά, χωρίς να απειλείσαι.
- Θέλω να μπορώ να φεύγω από σένα, να έρχομαι εδώ μόνη, χωρίς να νιώθεις ανταγωνισμό ή ότι δεν θα γυρίσω πίσω.
- Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς και να μαθαίνω από σένα όλα αυτά που δεν ξέρω ακόμα.
- Θέλω να με κρατάς αγκαλιά όταν φοβάμαι αλλά να έχεις εμπιστοσύνη σε μένα ότι θα σταθώ στα πόδια μου ξανά.
- Θέλω να βλέπουμε αγκαλιά το ηλιοβασίλεμα, να ταξιδέψουμε μαζί μακριά, να δούμε νέα μέρη και νέους κόσμους, αλλά να μη φοβόμαστε να ταξιδεύουμε μέσα μας γιατί το ΜΑΖΙ δεν θα διακυβεύεται.
- Θέλω να σε φροντίζω, να σου δίνω όλα όσα έχω μέσα μου, να σε στηρίζω σε ότι κάνεις αλλά δεν θέλω να υποθέτεις ότι εγώ είμαι μια σούπερ γυναίκα που δεν έχει τις ίδιες ανάγκες.
- Δεν με πειράζει να ξεχνάς τα γενέθλια μου ή την επέτειο μας γιατί θέλω η κάθε μέρα μας μαζί να είναι μια γιορτή και να τη δεχόμαστε – ότι κι αν μας επιφυλάσσει αυτή – με ευγνωμοσύνη.
- Δεν θέλω ακριβά δώρα ούτε πολυτέλειες για να μου δείχνεις ότι με αγαπάς. Θέλω να μου φέρνεις ένα λουλούδι έτσι, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά γιατί το αισθάνθηκες και βγήκε από μέσα σου εκείνη τη στιγμή.
- Δεν θέλω να αλλάξω ούτε εσένα, ούτε τις συνήθειές σου αλλά μη θελήσεις να αλλάξεις ούτε εμένα.
- Θέλω να κλαις, να μη διστάζεις να λες «φοβάμαι», να παραδέχεσαι όταν «δεν ξέρεις», γιατί θα υπάρχουν πολλές άλλες στιγμές που θα γελάς, θα είσαι δυνατός και θα ξέρεις.
- Θέλω να είσαι πρόθυμος να σταματάς τα πάντα όταν νιώθεις ότι σε χρειάζομαι, όπως ακριβώς θα κάνω και εγώ για σένα.
- Δεν θέλω να μένεις επειδή με λυπάσαι αν νιώσεις ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν πια μέσα σου. Θα με πληγώνεις περισσότερο και θα με κάνεις να νιώθω ανίκανη και παγιδευμένη.
Το ξέρω ότι αυτή τη στιγμή μιλάω στα δένδρα, στα πουλιά και στον αέρα.
Αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι είσαι κάπου εκεί έξω και σκέφτεσαι τα ίδια. Το ξέρω γιατί είσαι το άλλο μου μισό. Δεν θα φοβηθείς, δεν θα διστάσεις, δεν θα έχεις αμφιβολία. Πιστεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι η ειλικρίνεια της σκέψης μου, η αγνότητα της καρδιάς μου, θα φτάσουν σε σένα και θα ακούσεις το κάλεσμά μου. Δεν έχει σημασία πότε, ο χρόνος είναι πολύ σχετικός. Το ξέρουμε και οι δυο ότι έχουμε ξανασυναντηθεί στο παρελθόν και θα γίνει και τώρα, όταν θα είμαστε και οι δυο έτοιμοι να συνεχίσουμε το ταξίδι μας μαζί… σαν ΕΝΑΣ. "
xristiana6
"Καλέ μου φίλε δεν ψάχνω κάτι. Περισσότερο ήταν ανάγκη έκφρασης, δωσίματος της δικής μου ψυχής προς το σύμπαν.
Ευγνωμοσύνη για αυτά που έχω.
Χαρά για αυτά που έχω κατακτήσει.
Εμπιστοσύνη για αυτά που θέλω.
Πίστη για όλα όσα έρχονται.
Ολοκλήρωση με όσα δημιουργώ.
Ούτε απευθύνεται σε κάποιον συγκεκριμένα, γιατί ΑΥΤΟΣ θα ξέρει, δεν θα χρειαστεί να κάνω κάτι για να είναι εδώ...
γιατί είναι!
Είναι ο ίδιος μου ο εαυτός.
Ο οποιοσδήποτε άλλος θα μοιραστεί απλά, θα δεχτεί και θα μου δώσει και αυτός τον δικό του εαυτό, αβίαστα, χωρίς φοβίες και χωρίς ανασφάλιες.
Μα δεν αγωνιώ, δεν ψάχνω και δεν μου λείπει κάτι.
Σε ευχαιστώ που υπάρχεις στη ζωή μου, που νιώθεις την ενέργεια μου και που δέχεσαι τα (εσωτερικά) μηνύματα μου."
xristiana6
Αλλά εσύ έχεις ήδη φύγει.
Ίσως ποτέ να μην ήσουνα εδώ έτσι κι αλλιώς.
Δεν θα μάθεις ποτέ. Δεν θα το διαβάσεις ποτέ. Δεν έχει σημασία.
Μου άνοιξες το δρόμο, προκάλεσες το ξύπνημα, και για αυτό σε ευχαριστώ, όπου και να σαι…
Είμαι μόνη, σε ένα μέρος που μου προσφέρει ότι δεν μπορεί ο πολιτισμός, οι ανέσεις του, οι ευκολίες. Γύρω μου μόνο δένδρα, πέτρες, πεταλούδες και μια χελωνίτσα που προσπαθεί να αποφασίσει αν είναι ασφαλής κοντά μου ή όχι. Τώρα τη βλέπω να βγάζει δειλά δειλά το κεφαλάκι της από το καβούκι της και να προχωρά. Τα πουλιά συζητούν μεταξύ τους και δείχνουν να αγνοούν την ύπαρξή μου. Το ελαφρύ αεράκι, σπάει τη ζέστη του μεσημεριανού ήλιου και μοιάζει μουσική στα κουρασμένα μου αυτιά. Στο βάθος η θάλασσα, ήρεμη, γαλήνια, με το μοναδικό γαλάζιο χρώμα της και κάτι φαινομενικά ερημικά νησάκια που διακοσμούν επιβλητικά το πέλαγος.
Δεν είμαι τελικά μόνη. Εδώ αισθάνομαι ότι έρχομαι σε επαφή με ένα ολόκληρο κόσμο γύρω μου και ένα ολόκληρο κόσμο μέσα μου, με δυνάμεις που σταθερά με στηρίζουν και με καθοδηγούν, έστω και αν εγώ δεν το συνειδητοποιώ πάντα μέσα στη τρέλα της καθημερινότητας. Είμαι εγώ, συνδεδεμένη με την ανώτερη φύση μου, με την πηγή της ύπαρξης μου, σε μια αρμονική συνύπαρξη με όλα. Όχι, δεν είμαι μόνη, αυτό το ανακάλυψα, το βίωσα, πριν από πολλά χρόνια.
Ταυτόχρονα ξέρω, το νιώθω μέσα μου, ότι κάπου εκεί έξω υπάρχεις ΕΣΥ! Όχι για να μου γεμίσεις κάποιο κενό γιατί δεν υπάρχει. Ούτε για να σε χρησιμοποιήσω σαν δεκανίκι γιατί τα καταφέρνω μια χαρά. Δεν θέλω να μου λύσεις κάποιο αίνιγμα του εαυτού μου γιατί και αυτά που είναι άλυτα ακόμα, περιμένουν απλά το σωστό χρόνο και τις ανάλογες συγκυρίες, για να τα δω και θα βρω την απάντηση μόνη μου.
Όχι! Μαζί σου θα ήθελα να κάνω άλλα πράγματα που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα.
- Θέλω να μοιράζομαι όλα αυτά και άλλα πολλά μαζί σου. Θέλω να συμμετέχεις στην ολοκλήρωση και στη χαρά που ξεχειλίζει από μέσα μου γιατί είναι όμορφα να ζεις.
- Θέλω να μπορώ να ανοίγομαι, να σου δείχνω πλευρές του εαυτού μου χωρίς να φοβάμαι.
- Θέλω να μπορείς να δεις όλα όσα έχω μέσα μου, καλά και κακά, χωρίς να απειλείσαι.
- Θέλω να μπορώ να φεύγω από σένα, να έρχομαι εδώ μόνη, χωρίς να νιώθεις ανταγωνισμό ή ότι δεν θα γυρίσω πίσω.
- Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς και να μαθαίνω από σένα όλα αυτά που δεν ξέρω ακόμα.
- Θέλω να με κρατάς αγκαλιά όταν φοβάμαι αλλά να έχεις εμπιστοσύνη σε μένα ότι θα σταθώ στα πόδια μου ξανά.
- Θέλω να βλέπουμε αγκαλιά το ηλιοβασίλεμα, να ταξιδέψουμε μαζί μακριά, να δούμε νέα μέρη και νέους κόσμους, αλλά να μη φοβόμαστε να ταξιδεύουμε μέσα μας γιατί το ΜΑΖΙ δεν θα διακυβεύεται.
- Θέλω να σε φροντίζω, να σου δίνω όλα όσα έχω μέσα μου, να σε στηρίζω σε ότι κάνεις αλλά δεν θέλω να υποθέτεις ότι εγώ είμαι μια σούπερ γυναίκα που δεν έχει τις ίδιες ανάγκες.
- Δεν με πειράζει να ξεχνάς τα γενέθλια μου ή την επέτειο μας γιατί θέλω η κάθε μέρα μας μαζί να είναι μια γιορτή και να τη δεχόμαστε – ότι κι αν μας επιφυλάσσει αυτή – με ευγνωμοσύνη.
- Δεν θέλω ακριβά δώρα ούτε πολυτέλειες για να μου δείχνεις ότι με αγαπάς. Θέλω να μου φέρνεις ένα λουλούδι έτσι, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά γιατί το αισθάνθηκες και βγήκε από μέσα σου εκείνη τη στιγμή.
- Δεν θέλω να αλλάξω ούτε εσένα, ούτε τις συνήθειές σου αλλά μη θελήσεις να αλλάξεις ούτε εμένα.
- Θέλω να κλαις, να μη διστάζεις να λες «φοβάμαι», να παραδέχεσαι όταν «δεν ξέρεις», γιατί θα υπάρχουν πολλές άλλες στιγμές που θα γελάς, θα είσαι δυνατός και θα ξέρεις.
- Θέλω να είσαι πρόθυμος να σταματάς τα πάντα όταν νιώθεις ότι σε χρειάζομαι, όπως ακριβώς θα κάνω και εγώ για σένα.
- Δεν θέλω να μένεις επειδή με λυπάσαι αν νιώσεις ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν πια μέσα σου. Θα με πληγώνεις περισσότερο και θα με κάνεις να νιώθω ανίκανη και παγιδευμένη.
Το ξέρω ότι αυτή τη στιγμή μιλάω στα δένδρα, στα πουλιά και στον αέρα.
Αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι είσαι κάπου εκεί έξω και σκέφτεσαι τα ίδια. Το ξέρω γιατί είσαι το άλλο μου μισό. Δεν θα φοβηθείς, δεν θα διστάσεις, δεν θα έχεις αμφιβολία. Πιστεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι η ειλικρίνεια της σκέψης μου, η αγνότητα της καρδιάς μου, θα φτάσουν σε σένα και θα ακούσεις το κάλεσμά μου. Δεν έχει σημασία πότε, ο χρόνος είναι πολύ σχετικός. Το ξέρουμε και οι δυο ότι έχουμε ξανασυναντηθεί στο παρελθόν και θα γίνει και τώρα, όταν θα είμαστε και οι δυο έτοιμοι να συνεχίσουμε το ταξίδι μας μαζί… σαν ΕΝΑΣ. "
xristiana6
"Καλέ μου φίλε δεν ψάχνω κάτι. Περισσότερο ήταν ανάγκη έκφρασης, δωσίματος της δικής μου ψυχής προς το σύμπαν.
Ευγνωμοσύνη για αυτά που έχω.
Χαρά για αυτά που έχω κατακτήσει.
Εμπιστοσύνη για αυτά που θέλω.
Πίστη για όλα όσα έρχονται.
Ολοκλήρωση με όσα δημιουργώ.
Ούτε απευθύνεται σε κάποιον συγκεκριμένα, γιατί ΑΥΤΟΣ θα ξέρει, δεν θα χρειαστεί να κάνω κάτι για να είναι εδώ...
γιατί είναι!
Είναι ο ίδιος μου ο εαυτός.
Ο οποιοσδήποτε άλλος θα μοιραστεί απλά, θα δεχτεί και θα μου δώσει και αυτός τον δικό του εαυτό, αβίαστα, χωρίς φοβίες και χωρίς ανασφάλιες.
Μα δεν αγωνιώ, δεν ψάχνω και δεν μου λείπει κάτι.
Σε ευχαιστώ που υπάρχεις στη ζωή μου, που νιώθεις την ενέργεια μου και που δέχεσαι τα (εσωτερικά) μηνύματα μου."
xristiana6
Ετικέτες
Αγάπη,
Αδελφή Ψυχή,
Ιστορίες με νόημα,
Σκέψεις
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Αδελφή Ψυχή
H έννοια της αδελφής ψυχής, με τα ατελή «μισά» που θα συμπληρωθούν από έναν άλλο άνθρωπο, προήλθε από τους Πλατωνικούς φιλοσόφους.
Στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα αναφέρεται και ο σχετικός μύθος που τον διηγείται ο Aριστοφάνης.
Σύμφωνα με αυτόν, ο άνθρωπος αρχικά ήταν ένα πλάσμα που θύμιζε σιαμαία δίδυμα με τέσσερα πόδια, τέσσερα χέρια και δυο κεφάλια, που κοιτούσαν προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Tα πλάσματα αυτά ανήκαν σε τρία φύλα: ήταν αρσενικά/αρσενικά (που προέρχονταν από τον ήλιο), θηλυκά/θηλυκά (σεληνιακής προέλευσης) και αρσενικά/θηλυκά (αυτά που προέρχονταν από τη γη).
Ήταν πλάσματα που δεν γνώριζαν το σαρκικό έρωτα και αναπαράγονταν με γονιμοποίηση του εδάφους, ισχυρά και κυρίαρχα. Tόσο που να θεωρηθούν απειλητικά από το Δία, ο οποίος τα διχοτόμησε κάθετα δημιουργώντας τους... γνωστούς ανθρώπους.
Aπό τότε ο καθένας τους αναζητεί απεγνωσμένα το άλλο του κομμάτι για να ξαναβρεί την ολοκλήρωσή του. Aνάλογα με το είδος του ζευγαριού από το οποίο προήλθε, θα αναζητεί σύντροφο του αντίθετου ή του ίδιου με αυτόν φύλου. Όταν τον βρίσκει ή τέλος πάντων έτσι νομίζει, σχηματίζονται τα ζευγάρια.
Aυτή η διήγηση του Πλάτωνα έχει κάπως σατιρικό χαρακτήρα, όμως η μυθολογία της «αδελφής ψυχής» κάπου εκεί βασίζεται.
Στο ότι ο καθένας σε μια άλλη διάσταση ήταν ενωμένος με το άλλο του μισό και τώρα, πάνω στη γη, είναι αναγκασμένος να το ψάχνει.
Παίρνοντας όμως σάρκα και οστά οι ψυχές, ξέχασαν τις υψηλές αλήθειες και πρέπει να τις ξαναβρούν ζώντας δίκαια και καλλιεργώντας την ψυχή τους.
O έρωτας θα τις βοηθήσει σ’ αυτό, αλλά όχι ο έρωτας ο χυδαίος, ο βυθισμένος στα πάθη, αλλά εκείνος ο ευγενής, που εξυψώνει το πνεύμα.
Aν τα καταφέρουν, πεθαίνοντας θα επιστρέψει η κάθε ψυχή στο άστρο της.
Aν όχι, θα μετενσαρκωθούν σε κατώτερες μορφές ύπαρξης, σε ζώα.
Aν και τότε δεν πάψουν να κάνουν το κακό, θα παίρνουν όλο και πιο... δυσμενείς μεταθέσεις από σώμα σε σώμα.
Στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα αναφέρεται και ο σχετικός μύθος που τον διηγείται ο Aριστοφάνης.
Σύμφωνα με αυτόν, ο άνθρωπος αρχικά ήταν ένα πλάσμα που θύμιζε σιαμαία δίδυμα με τέσσερα πόδια, τέσσερα χέρια και δυο κεφάλια, που κοιτούσαν προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Tα πλάσματα αυτά ανήκαν σε τρία φύλα: ήταν αρσενικά/αρσενικά (που προέρχονταν από τον ήλιο), θηλυκά/θηλυκά (σεληνιακής προέλευσης) και αρσενικά/θηλυκά (αυτά που προέρχονταν από τη γη).
Ήταν πλάσματα που δεν γνώριζαν το σαρκικό έρωτα και αναπαράγονταν με γονιμοποίηση του εδάφους, ισχυρά και κυρίαρχα. Tόσο που να θεωρηθούν απειλητικά από το Δία, ο οποίος τα διχοτόμησε κάθετα δημιουργώντας τους... γνωστούς ανθρώπους.
Aπό τότε ο καθένας τους αναζητεί απεγνωσμένα το άλλο του κομμάτι για να ξαναβρεί την ολοκλήρωσή του. Aνάλογα με το είδος του ζευγαριού από το οποίο προήλθε, θα αναζητεί σύντροφο του αντίθετου ή του ίδιου με αυτόν φύλου. Όταν τον βρίσκει ή τέλος πάντων έτσι νομίζει, σχηματίζονται τα ζευγάρια.
Aυτή η διήγηση του Πλάτωνα έχει κάπως σατιρικό χαρακτήρα, όμως η μυθολογία της «αδελφής ψυχής» κάπου εκεί βασίζεται.
Στο ότι ο καθένας σε μια άλλη διάσταση ήταν ενωμένος με το άλλο του μισό και τώρα, πάνω στη γη, είναι αναγκασμένος να το ψάχνει.
Παίρνοντας όμως σάρκα και οστά οι ψυχές, ξέχασαν τις υψηλές αλήθειες και πρέπει να τις ξαναβρούν ζώντας δίκαια και καλλιεργώντας την ψυχή τους.
O έρωτας θα τις βοηθήσει σ’ αυτό, αλλά όχι ο έρωτας ο χυδαίος, ο βυθισμένος στα πάθη, αλλά εκείνος ο ευγενής, που εξυψώνει το πνεύμα.
Aν τα καταφέρουν, πεθαίνοντας θα επιστρέψει η κάθε ψυχή στο άστρο της.
Aν όχι, θα μετενσαρκωθούν σε κατώτερες μορφές ύπαρξης, σε ζώα.
Aν και τότε δεν πάψουν να κάνουν το κακό, θα παίρνουν όλο και πιο... δυσμενείς μεταθέσεις από σώμα σε σώμα.
Ετικέτες
Αδελφή Ψυχή,
Ερωτας,
Ιστορίες με νόημα,
Σκέψεις
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)